Verhalen

“Ik heb een goed leven gehad. En nog steeds.”
Van de Tweede Wereldoorlog en de maanlanding tot de opkomst van computers en internet: mevrouw Dolmans maakte het allemaal mee. Maar liefst 96 jaar is deze bijzondere dame, bijna net zo oud als wij … Een mooi gesprek over het leven; een gevuld leven, waarin ook reuma al zo’n vijftig jaar een rol speelt.
Lees verhaal
‘Ik heb het onbezorgde kind-zijn grotendeels gemist’
Van een jeugd vol pijn en ziekenhuisbezoeken naar voorzichtig dromen over de toekomst. Deva (18) deelt haar verhaal om reuma een gezicht te geven én om steun te vragen voor onderzoek.
Lees verhaal
‘Ik pak nog steeds dingen aan, maar niet meer fysiek. Dat was wel een klap’
Niet klagen, maar doorgaan. Dat is altijd het motto geweest van Marja (58). Hard werken op het melkveebedrijf dat ze samen met haar man runt en de zorg voor de drie kinderen in het gezin. Gewrichtsklachten en pijn heeft ze altijd gehad. Dertien jaar geleden krijgt ze de diagnose: artrose en fibromyalgie. Marja: “Dat was een klap. Ik was die stoere, sterke vrouw die alles aanpakte en nergens voor terugdeinsde.”
Lees verhaal
‘Haal dat been er maar af, ik heb zoveel pijn’
Door een ernstig bedrijfsongeval brak Pascalle (53) haar enkel. Het vastzetten van de enkel ging niet goed en ze liep jaren door met breuken. Toen dat ontdekt werd, was het te laat. Door overbelasting was al haar kraakbeen verdwenen. Gevolg: artrose en 24 uur per dag pijn. ‘Dat ik niet meer kan werken, vind ik eigenlijk het ergst.’
Lees verhaal
'Ik heb veel moeten missen'
Nikki is 18 en heeft jeugdreuma. Samen met haar ouders vertelt ze hoe die diagnose hun leven veranderde. En hoe ze toch blijft dromen en vooruit kijkt.
Lees verhaal
Een dikke streep door een onbezorgde jeugd
‘Ik was een jaar of 7. Toen mijn moeder mij ’s avonds in bed had getild, zei ik dat ik dood wilde, omdat ik zoveel pijn had en niks kon.’ Deva’s verhaal is pijnlijk, maar helaas niet uniek. Voor veel kinderen met jeugdreuma betekent de diagnose een dikke streep door een onbezorgde jeugd. De zoektocht naar de juiste behandeling duurt vaak jaren. Jaren waarin pijn, onzekerheid en onherstelbare schade zich opstapelen. Bij Deva duurde het maar liefst dertien jaar voordat een medicijn werd gevonden dat aansloeg.
Lees verhaal
Bobs jeugdreuma al 16 jaar rustig
Een onvermoeibare optimist. Goedlachs en positief tot in zijn kleinste gewrichtjes. Gewrichtjes die aan alle kanten beschadigd raakten door een jarenlange zoektocht naar de juiste medicatie voor zijn systemische jeugdreuma. Maar die vond hij uiteindelijk. Bob Laarhoven (27) is nu al bijna vijftien jaar stabiel. En staat happy en onbezorgd in het leven.
Lees verhaal
‘Dan loopt het leven ineens anders dan bedacht’
Melanie (50) heeft vanaf haar 18e artritis psoriatica. “Mijn leven liep anders dan bedacht. In plaats van naar mijn eerste college, ging ik het medische circuit in. De zoektocht naar medicijnen duurde jaren. Veel gaat goed, maar reuma is er altijd — soms op de achtergrond, soms allesbepalend.”
Lees verhaal
‘Onbegrip maakt ziekte vaak nog erger’
Haar jeugd stond in het teken van ziek-zijn. Lisa was pas vier toen ze de diagnose jeugdreuma kreeg. Het betekende een pad vol hobbels. Van nooit mee kunnen doen en vreselijk gepest worden tot wéér een nieuwe school. “Ik ben nu bezig om al die nare ervaringen een plek te geven.”
Lees verhaal